poleć stronę znajomemu
Jak zostać neurotykiem
W sferze uczuć  i emocji opieramy się na wielu neurotycznych przesądach.
Aby uzyskać względnie zrównoważone emocjonalnie życie codzienne, trzeba uzyskać racjonalną perspektywę wobec  przesądów i stereotypów obciążających nasze myślenie o wrażeniach i  emocjach. 
Samodzielna walka z własnymi przesądami jest trudna , ale tylko rozprawienie się z nimi pozwoli nam dostrzegać  i eliminować bezzasadne zachowania.
Należy zweryfikować,  jakie myśli przychodzą nam czasami do głowy i jak je przemodelować.

1. Myśl, że dorosła istota ludzka nie może obejść się bez miłości i aprobaty każdej znaczącej osoby ze swego otoczenia.

Bez względu na to, jak bardzo byśmy się starali , nie jesteśmy w stanie spowodować, by każdy nas lubił; dopóki zaś inni współpracują z nami na tyle, byśmy mogli zaspokoić podstawowe potrzeby niezbędne do przetrwania fizycznego, ich aprobata nie jest nam potrzebna.

2. Myśl, że w każdej sytuacji trzeba być całkowicie kompetentnym, stać zawsze na wysokości zadania i mieć osiągnięcia, by uważano nas za wartościowych.
 
Odzwierciedla ona potrzebę doskonałości, której osiągnięcie jest bardzo trudne, najczęściej wręcz niemożliwe. W każdej dziedzinie mamy coraz lepsze wyniki tylko dlatego, że popełniamy liczne błędy, które naprawiamy dzięki dalszym wysiłkom.

3. Myśl, że pewni ludzie są źli, niegodziwi czy nikczemni i że powinni być za to surowo ukarani i potępieni.

Ludzie nie mogą nic na to poradzić, że są ludźmi, to jest niedoskonałymi śmiertelnikami, którzy zachowują się często w sposób mniej doskonały po prostu dlatego, że są niedorozwinięci, brak im wiedzy i umiejętności, czy też mają zaburzenia emocjonalne. Karząc czy obwiniając innych za ich godne pożałowania zachowanie, powodujemy najczęściej, że postępują jeszcze gorzej. Nasz system prawa karnego i niezliczone przykłady brutalnych czynów w historii są tego jasnym dowodem.

4. Myśl, że to straszne i katastrofalne, gdy coś nie układa się tak, jak byśmy pragnęli.

Fakt, że niesprawiedliwość tego świata wyprowadza nas z równowagi, ma niewielki lub żaden wpływ na uleczenie zła. Prawdę mówiąc, im bardziej ktoś się koncentruje na tragediach, jakie niesie los  i dręczy się nimi, tym bardziej nieprzyjemne staje się jego własne życie – rzeczywiście trudno polecić takie remedium.

5. Myśl, że to , iż ktoś jest nieszczęśliwy, spowodowane jest czynnikami zewnętrznymi, a ludzie tylko w niewielkim stopniu mogą kontrolować swój smutek i zakłócenia emocjonalne lub też nie mogą w ogóle.

Ostateczna analiza wskazuje, że środowisko zewnętrzne może nam sprawić tylko ból fizyczny – nigdy psychiczny. Ten ostatni ma źródło w nas samych, gdy myślimy i postępujemy nielogicznie.

6. Myśl, że jeśli coś jest lub może być niebezpieczne czy przerażające, należy się wciąż z tym liczyć i niepokoić.

Trapiąc się czymś nieustannie, rzadko osiągamy rezultaty, do jakich można dojść dzięki spokojnemu, pełnemu rozwagi namysłowi. Jeżeli uda się odwrócić zagrożenie, to tylko mimo nadmiernego niepokoju, nie zaś w jego rezultacie. Zbyt wielkie, neurotyczne zamartwianie może nas uczynić bezbronnymi do tego stopnia, że nie tylko nie unikniemy tego, czego się boimy, lecz w istocie ściągniemy zło na siebie.

7. Myśl, że łatwiej uniknąć w życiu określonych kłopotów i obowiązków niż stawić im czoło.

Robiąc najpierw to, co najłatwiejsze, by natychmiast szukać ulgi czy przyjemności, nigdy praktycznie nie znajdujemy tyle satysfakcji, ile wówczas, gdy odkładamy przyjemność do chwili, gdy ciężka praca da owoce.

8. Myśl, że powinno się być uzależnionym od innych i że potrzebny jest ktoś silniejszy od nas, na kim można polegać.

Prawdziwe poczucie pewności siebie nie wynika z tego, co inni dla nas robią, lecz z tego, co sami możemy zrobić dla nich i dla siebie.  Biegłość w tym, co chcemy opanować  przychodzi tylko wówczas, gdy postanawiamy zrobić to, co do nas należy, zamiast pozwalać, by robili to inni.

9. Myśl, że przeszłość jest czynnikiem determinującym  nasze obecne zachowanie i że jeśli coś raz wywarło silny wpływ na nasze życie,  będzie zawsze mieć podobny skutek.

Jeżeli ktoś poważnie zakwestionuje irracjonalne przekonania, którymi obecnie kieruje się w życiu, może zmienić swe zachowanie bez względu na to, jak długo wywierały one na niego wpływ w przeszłości. Można się nauczyć nawet tego, jak oduczyć się czegoś, co wywierało silny wpływ w dzieciństwie.

10. Myśl, że problemy i niepokoje innych powinny nas wyprowadzać z równowagi.

Żałośnie mało możemy zrobić, by kontrolować uczucia i zachowania innych, niemało jednak, by kontrolować własne. O ile możemy chcieć i być w stanie zrobić coś w związku z zachowaniem innej osoby, o tyle nie ma potrzeby, by wyprowadzały nas z równowagi  jej problemy. Może je rozwiązać tylko rozsądne działanie, nie ma zaś znaczenia, jak bardzo damy się wyprowadzić z równowagi.

11. Myśl, że istnieje właściwe, precyzyjne i doskonałe rozwiązanie ludzkich problemów, a jeśli nie uda się go znaleźć nastąpi katastrofa.

Po prostu zbyt mało wiadomo o świecie, by możliwe było doskonałe rozwiązanie naszych problemów. Lepiej pomyśleć o kilku rozwiązaniach, następnie zaś spróbować każdego z nich, jeśli wydaje się, że aktualne jest nie zadowalające.
 
Powyższa lista  11 neurotycznych przesądów daje świadectwo szkód jakie wyrządzono nam, kiedy  wpojono nam  stereotypy  w procesie wychowania. Praktycznie każde z zaburzeń emocjonalnych ma źródło w jednym lub kilku z nich.
 Aby uporać się ze swym stanem emocjonalnym, powinniśmy  poszukać wyobrażenia lub wyobrażeń, przy których trwamy, zlokalizować wśród nich irracjonalne i zademonstrować dzięki logicznemu rozumowaniu, dlaczego są one rzeczywiście irracjonalne.
 Trzeba zrobić wszystko, by nauczyć się myśleć w sposób jasny, nie zaś pokrętny.
 Gdy już zdobędziemy tę umiejętność, jesteśmy na najlepszej drodze do bardziej stabilnego, satysfakcjonującego emocjonalnie życia.